Strona internetowa Komisji Europejskiej dotycząca EFRROW
1 2 3 4 5
Co znaczy „z inicjatywy mieszkańców?”
Wtorek, 15 Marzec 2016 | Przeczytany 856 razy | Eksportuj do PDF | Drukuj Drukuj |

Była sołtyska podwarszawskiego sołectwa C. w korespondencji do naszej redakcji opisała nieprawidłową – jej zdaniem – procedurę przyjmowania przez obecnego sołtysa i poddawania pod głosowanie na zebraniu wiejskim w ub. r. propozycji przedsięwzięć do zrealizowania i sfinansowania ze środków funduszu sołeckiego w bieżącym 2016 r. budżetowym. A mianowicie jej zadaniem sołtys nie miał prawa nie poddać pod głosowanie propozycji przedsięwzięć, które wcześniej złożyła ona sama i jej siostra sołtysowi. Zamiast tego sam zgłosił on i poddał pod głosowanie swoją, całkiem inną, propozycję. Była sołtyska uważa, że obecny sołtys nie miał prawa tak postąpić, bo jej zdaniem jej wniosek był „wnioskiem mieszkańców”.

Od redakcji: Kwestię, którą poruszyła Czytelniczka reguluje przepis art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 21 lutego 2014 r. o funduszu sołeckim, poz. 301. Przepis ten jest następujący: „Wniosek danego sołectwa uchwala zebranie wiejskie z inicjatywy rady sołeckiej lub co najmniej 15. pełnoletnich mieszkańców sołectwa”. Wbrew temu co sądzi nasza Czytelniczka złożenie przez nią i jej siostrę propozycji przedsięwzięć do sfinansowania z funduszu sołeckiego w obecnym 2016 roku budżetowym z punktu widzenia formalnego, tj. ww. przepisu art. 5 ust. 2 ustawy o funduszu sołeckim, nie jest „inicjatywą mieszkańców”. Inicjatywą mieszkańców byłaby ta propozycja, gdyby została przedłożona na zebraniu wiejskim przez co najmniej 15. pełnoletnich mieszkańców sołectwa lub przedłożona przez jedną lub dwie osoby, ale podpisana przez co najmniej 15 osób.

 

Propozycja 2. mieszkańców z punktu widzenia formalnego nie obliguje sołtysa do uznania jej za „inicjatywę mieszkańców”. A nawet uchwalenie takiego wniosku bez formalnego zgłoszenia przez jeszcze co najmniej 13. mieszkańców byłoby sprzeczne z prawem.Wynika to także z orzecznictwa. A mianowicie w wyroku z 06.05 2015 r. (sygn. Akt II SA/Rz 208/15) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uznał, że sytuacja, w której inicjatorem przeznaczenia środków na dany cel (z funduszu sołeckiego – przypis redakcji) była tylko jedna osoba – jest sprzeczna z prawem. W sprawie, co do której tak orzekł sąd wniosek poddany pod głosowanie na zebraniu wiejskim był wnioskiem tylko jednego mieszkańca Wniosek ów został przegłosowany 11 głosami, ale wcale to nie oznacza, że była to inicjatywa 12 mieszkańców. Sąd orzekł, że zebranie wiejskie uchwaliło wniosek zgodnie z jednoosobową inicjatywą mieszkańca, co jest naruszeniem ustawy o funduszu sołeckim. Gdyby obecny sołtys wykazał jednak dobrą wolę, mógłby też w ub. r. na zebraniu wiejskim przedstawić formalnie propozycję byłej sołtyski i jej siostry mieszkańcom i spytać uczestniczących w zebraniu czy formalnie ją popierają, np. prosząc o podniesienie ręki przez osoby, które chcą wniosek poprzeć i poprosić o złożenie pod nim podpisów, gdyby tych osób było co najmniej 13 – poza dwiema wnioskodawczyniami. Powinno to oczywiście być zaprotokołowane (z zaznaczeniem ile osób w głosowaniu poparło wniosek byłej sołtyski i go podpisało). A w takiej sytuacji sołtys powinien poddać sam wniosek pod głosowanie. Oczywiście propozycja byłej sołtyski C. i jej siostry mogła być brana pod uwagę przez nowego sołtysa i uwzględniona przy opracowywaniu przez niego projektu jego wniosku, a następnie poddana pod głosowanie. Była sołtyska nie ma też racji uważając, że sołtys nie miał prawa przedstawić i poddać pod głosowanie na zebraniu wiejskim jego własnej propozycji. Prawo do przedstawiania i poddawania pod głosowanie własnej propozycji daje mu bowiem właśnie ww. przepis. Tak samo – jak radzie sołeckiej. Tak więc nie jedna osoba, nie dwie, tylko co najmniej 15. pełnoletnich mieszkańców sołectwa, ponadto rada sołecka a także sołtys mają uprawnienie do przedkładania propozycji przedsięwzięć do sfinansowania z funduszu sołeckiego na zebraniu wiejskim, na którym ma być uchwalany wniosek. Zaś sołtys ma obowiązek takie propozycje poddać pod głosowanie.Należy podkreślić, że wbrew mniemaniu wielu Czytelników wskazany przepis ustawy nie uprawnia 15. mieszkańców albo rady sołeckiej do zwołania zebrania wiejskiego w celu uchwalenia wniosku wskazującego przedsięwzięcia do sfinansowania z funduszu sołeckiego. Chyba że uprawnienie rady sołeckiej albo minimum 15. mieszkańców sołectwa do zwołania zebrania wiejskiego wynika ze statutu sołectwa. Na ogół uprawnienie do zwołania zebrania wiejskiego w sprawach innych niż wybory lub odwołanie sołtysa i rady soleckiej przysługuje sołtysowi. Życie jednak sprawia, że nie zawsze sołtysi przebywają w swoim sołectwie wtedy, kiedy trzeba uchwalić wniosek. I jeśli ze statutu sołectwa nie wynika, że w takiej sytuacji zebranie wiejskie może zwołać ktoś inny, np. najstarszy członek rady sołeckiej albo kolejno najstarszy obecny w sołectwie członek rady sołeckiej – to powstaje problem, którego nie da się wtedy rozwiązać. Zebranie wiejskie uchwalające wniosek w trybie ustawy o funduszu sołeckim musi być bowiem prawomocne. A prawomocne zebranie to nie tylko takie, w którym uczestniczy wymagana statutem minimalna liczba mieszkańców, a więc warunek spełnienia tzw. kworum. Prawomocne zebranie wiejskie to także takie, które zostało prawidłowo zwołanie, a więc prawidłowo ogłoszone tak jak przewiduje statut sołectwa: w miejscu i z odpowiednim wyprzedzeniem przed jego terminem. Ponadto prawomocne zebranie to takie zebranie, które zostało zwołane i przeprowadzone przez uprawnioną osobę, a więc osobę wskazaną przez statut sołectwa. Te sprawy powinna więc brać pod uwagę rada gminy decydując się na uchwalenie zgody na funkcjonowanie w gminie funduszu soleckiego i zmienić, jeśli tego wymaga sytuacja, nieprzystające do wymogów wynikających z ustawy o funduszu sołeckim przepisy związane z tymi sprawami w statutach sołectw. Rady gmin powinny też wziąć pod uwagę fakt, że znowelizowana ustawa o funduszu sołeckim z 2014 r. umożliwia sołectwu (ściśle – zebraniu wiejskiemu) poprawienie wadliwego wniosku w ciągu 7 dni od jego odrzucenia przez wójta. I powinny do statutów sołectw wprowadzić takie poprawki, jeśli trzeba, aby sołtys miał prawo zwołać w określonej sytuacji zebranie wiejskie nawet w ciągu 1–5 dni od jego ogłoszenia. Oczywiście stosowne zmiany w statutach sołectw mogą zaproponować też sołtysi, np. na sesji rady gminy albo składając wniosek na piśmie do przewodniczącego rady gminy. Jednak uchwalenie zmiany tych statutów to domena rady gminy. Tak więc jeśli fundusz solecki ma być w danej gminie nie tylko na papierze, ale naprawdę funkcjonować we wszystkich aspektach, to podstawowe przepisy ustawy o funduszu sołeckim powinni znać nie tylko sołtysi i radcowie prawni zatrudnieni przez urzędy gmin, ale także radni.

Joanna Iwanicka

 

 

Dodaj komentarz


Kod antysapmowy
Odśwież

 

kultura l p

asos14 20

2017 11 01

malopolska3a

a laureaci 5 edycji

 puzle

wsk2

oww

oww

 

a2hm 2017ab

ws2015

lex2017

fs por2016

dp 2016

 

10 1 14

 

 kssnawss3a

oww

oww

Tytu strony

Ekspert Odpowiada

gazetas copy